Home
Sleattemermar

Excursie IJmuiden

17 maart 2018

Voor de tweede keer dit jaar slaat de beer uit het oosten zijn ijzige klauwen naar West-Europa uit.
En laat dat nou precies het weekend zijn waarin de (nog prille) commissie winteractiviteiten een excursie naar het sluizencomplex in IJmuiden heeft gepland!

Diep verstopt onder mutsen, petten en wanten, sjaals en dikke winterjassen staan de 24 (!) deelnemers te kleumen op het platte dak van het vuurrode expositiegebouw “SHIP”. Het uitzicht is overweldigend: Ver weg, in het westen steken de pieren als twee geknikte, gigantische voelsprieten de Noordzee in. Een rood werkeiland, met zijn vier mecanopoten hoog omhoog gestoken, wordt juist naar binnen gesleept. Rechts van ons liggen onder een grauwe sluier van stoffige rook de hoogovens. Links van ons zien we, gerangschikt van groot naar klein, de vier zeesluizen liggen en oost van ons snijdt het Noordzeekanaal het vlakke land in tweeën. Wat dichterbij bevindt zich het eiland waarop de nieuwe sluis wordt gebouwd. Die zeesluis krijgt een lengte van maar liefst 500 meter, een breedte van 70 meter en een diepte van 18 meter en is daarmee de grootste ter wereld. Deze sluis moet de ook al heel grote, bijna honderd jaar oude Noordersluis vervangen. Dankzij de diepte van 18 meter kunnen zeer diepstekende schepen straks ieder uur van de dag, dus ook met laag water, deze sluis passeren.

Met wapperende haren en zwaaiende armen wijst Theo van Son, onze voorlichter, in de richting van markante gebouwen, kranen en bouwlocaties in en rond het sluizencomplex. Het groepje om hem heen slinkt zienderogen: De ijskoude, snoeiharde wind loeit over het dak en rond het trappenhuis waarin en achter de meesten al gauw beschutting zoeken tegen deze voor het gevoel arctische weersomstandigheden.

Voorafgaand aan het bezoek aan het dakterras heeft de heer Van Son ons met behulp van filmpjes en maquettes verteld hoe ingewikkeld de bouw van dit prestigeproject op een “postzegel” wel is. We horen en vergeten allerlei nieuwe woorden als bentoniet en deurkassen, buispalen en combiwanden, kistdammen, kweldammen, inroldeuren, caissonmethoden enzovoort.
De aannemers Volker Stevin en BAM passen de nieuwste materialen en bouwmethoden toe om zo voordelig mogelijk de grootste sluis ter wereld te bouwen. Helaas kloppen een paar van hun aannames niet helemaal en zijn er grote tegenvallers. Verliezen van meer dan100 miljoen euro zijn al ingecalculeerd.

Omstreeks twee uur gaan we de vrieskou weer in en vertrekken we richting Den Oever, waar we in restaurant “De Basalt” met hongerige magen ladingen vis, vlees en sla verorberen. Vol gegeten en leeg gekletst trekken we de vrieskou weer in. Huiswaarts nu, naar de kachel.

Wim Breuk
 

« terug naar het overzicht